Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Marathon rondom Zoetermeer

08 november 2020
Zoetermeer


Waar de meeste evenementen zijn en worden afgelast is het veelal voor jezelf lopen of virtueel wat evenementen die je dan in de eigen omgeving loopt. Vandaag is het toch even wat anders. Ik kijk regelmatig op het internet of er nog wat leuks te lopen valt en km dan ineens wat tegen. Zo ook nu. De marathon rondom Zoetermeer. Dit is een evenement die begin oktober al is vermeld en waar men zich bij op kon geven om daadwerkelijk deze marathon te kunnen lopen op een zelf uitgekozen datum. Geen massastart dus, gewoon zelf lopen via GPX. Het is een hele kleinschalige marathon en ook niet over een heel mooi parcours, maar het is in ieder geval wat. Ik zag de loop pas eind oktober en was nog net op tijd om Ina en mij aan te melden. Kosten zijn er verder niet en toch ontvang je een startnummer en een medaille.
In oktober kwam het niet uit ivm corona en het overlijden van mijn moeder, maar gelukkig is het evenement verlengd naar eind november en konden Ina en ik dan gaan lopen op 8 november, een heerlijke dag wat weer en temperatuur betreft.
We bellen aan bij de organisator die open doet en op het punt staat om zelf ook een rondje te gaan lopen. We ontvangen 2 startnummers en gelijk ook al de medailles, want bij terugkomst zou hij niet thuis zijn. We lopen terg naar de auto, kleden ons om en gaan om 9.50 uur van start.
De route staat in mijn horloge als GPX bestand en het maakt niet uit waar je start, als je de ronde maar loopt. We kiezen voor een plaats niet ver van de auto.
We lopen eerst een stuk door Zoetermeer om naar de buitenkant te komen richting de snelweg. Eenmaal aangekomen bij de snelweg lopen we er een stuk langs, lopen onder het station door en slaan dan linksaf om een stuk door de natuur te lopen waarna we weer terugkeren naar de snelweg, die oversteken via de witte voetgangersbrug die ik al vaak heb gezien. We komen nu bij de golfbaan aan en het bijbehorende recreatiegebied, daar is het wel leuk lopen. Met Ina gaat het niet zo goed, we moeten een paar keer stoppen,. Ze heeft last van haar darmen. Bij bijna 15 kilometer besluit Ina om te stoppen en terug te wandelen naar de auto, zo'n ruim 6 kilometer terug. Ik twijfel of ik dan wel door moet gaan, maar Ina maat er geen probleem van en ik ga alleen verder. Het tempo gaat wel wat omhoog hoewel ik betwijfel of ik dit ga redden. Ik had al last van het si gewricht, dat is erger geworden door het tillen van veel banden en velgen tijdens de winterbandenwissel op de zaak en dan nog eens een heel end rennen terwijl de boel scheef staat is niet handig.
Het gaat best redelijk en ik de het rustig aan, moet soms wat zoeken omdat er veel paden bij elkaar liggen en ik wel de juiste wil volgen al gaat dat ook wel eens mis. Mijn rechter heup begint flink zeer te doen als ik Zoetermeer weer nader Ik schat dat ik nog 10 kilometer moet lopen, er volgt nog een flinke lus de andere kant van Zoetermeer op. Wat doe ik? Ik kijk even hoe ver het naar de auto is, dat is ruim 2 kilometer. De verleiding ik groot, maar ik ga toch door. Het lopen gaat steeds moeizamer en de pijn wordt al maar erger, maar het gaat lukken. Bijkomend probleem is een lekke waterzak. De laatste 10 kilometer is het water op. Het is gelukkig niet echt warm zodat ik dat zo ook wel ga redden, maar leuk is anders. Als ik bij de auto aan kom zet ik mijn horloge uit en zie ik de afstand weer die is afgelegd. Als ik het kaartje met de route in beeld heb zie ik dat niet. De klok staat op 41,93 kilometer. Ik heb onderweg bewust een klein lusje niet gelopen omdat mijn horloge koersfout aangaf, maar dat had ik dus wel moeten lopen. Het is niet anders. Ina zit te wachten in de auto, ik kleed me om en we rijden weer naar huis. Het was toch wel een geslaagd evenement. Het horloge bij het stilstaan niet telkens uit gezet. Ik schat dat de gelopen tijd rond de 4.35/4.40 zal liggen, maar dat maakt niet uit. Het is wel balen dat Ina regelmatig deze darmproblemen heeft. Met een 10 kilometer gaat het allemaal net goed. Ina zal niet vaak meer een lange afstand gaan lopen zegt ze, ik hoop dat er nog wat aan te doen is.

Veldloop avStart

11 oktober 2020
Lekkerkerk


Na een paar weken thuis te hebben gezeten met Corona mocht ik weer naar buiten en kon ik weer eens wat aan mijn conditie gaan doen. Er werd al wel gezegd dat je conditie aardig instort en dat veel mensen ook last krijgen van hun luchtwegen, maar dat laatste is bij mij gelukkig niet het geval geweest. Wel echt griep, lamlendig, alles doet pijn, zelfs de huid bij het douchen of slapen, maar gelukkig is het weer achter de rug. Nu weer opbouwen.

Ik zie dat de veldloop van avStart op 11 oktober plaats zal vinden, dat is maar 7,5 kilometer. Dat moet vast wel gaan voor mij als langer afstandsloper. Ik schrijf me online in en meld me netjes voor de start. Aan alle voorzorgmaatregelen is gedacht. Er mogen maar een bepekt aantal lopers meedoen en we starten in vakken met 3 lopers ingedeeld op door de lopers opgegeven tijden. Zelf heb ik een tijd opgegeven van 5 minuten per kilometer, maar dat blijkt toch in mijn situatie niet te doen. Ik start wel in dat tempo en loop de eerste 2 kilometer rond de 5 minuten vlak, maar daarna moet ik dat tempo wat laten varen, de corona heeft mijn conditie geen goed gedaan. Na 3 rondjes loop ik langzaam toch nog wat weg bij Arie van Kooten, maar na rondje 4 zak ik helemaal weg. Wel ben ik Arie dan nog nipt voor, maar ronde 5 is duidelijk een brug te ver. Het is sjokken, zwoegen en proesten om toch nog binnen te komen. Vijf kilometer was prima geweest, 7,5 net te ver. Onvoorstelbaar wat die corona met je doet. Dit was een eerste test, het zal nu zeker langzaam weer beter gaan. Op zich wel leuk dat er toch een evenement doorgaat, er is zoveel afgelast. Ik ben benieuwd of de marathon van Lopik volgende week door zal gaan. Ik vrees het ergste, er zijn verdere maatregelen aangekondigd.

UHT (1)

27 september 2020
Rhenen


Na een tijd niet meer met mijn maatjes van Avantri te hebben gelopen vanwege Corona en andere evenementen is het nu eindelijk zover, en dan ook gelijk de UHT. Gisteren nog bij MyHealth bezig geweest, een uur intensief sporten, dus 100% fit zal ik niet zijn, maar we lopen een trainingstempo, dat moet wel kunnen. André pikt me op in Bergambacht en we halen ook Lennart de Langen nog even op waarna we naar station Zeist/Driebergen rijden en de anderen opwachten.

Derk Roest, Lukas Balk, Richard Verstraten, Pieter en Johan van Rossum, Lennart de Langen, Bert van der Heide, André Kraaijeveld en ik, we zijn met 9 lopers.

We gaan deze keer eerst met de trein en lopen dan terug. Ik wil met mijn OV een ticket regelen, maar ik blijk ipv mijn OV kaart mijn Airmilespas bij me te hebben. In het donker het pasje op mijn portemonnee gehaald toen Ina nog sliep en toen de verkeerde gepakt. Stom, en nu= Zwart rijden? Dat is niet nodig, Lukas blijkt nog een reservepasje te hebben waar genoeg op staat. De reis kost 6,50 euro, dat stuur ik later via een tikkie weer terug.

Na de treinreis gaan we snel op pad. Nog wel een beetje stijve benen van gisteren, maar verder gaat het goed. Ik heb de route andersom nog nooit gelopen en heb mijn route er ook niet ingezet en volg Derk. In het begin zie ik dat we verkeerd gaan en volg ik mijn eigen route. Ik had wat achterstand opgelopen omdat mijn waterzak lekte, de slang zat niet helemaal goed vast. Ik sluit weer aan en we vervolgen de route. We lopen best een aardig pittig tempo en zowel Pieter als ik hebben onze handen vol om dit tempo bij te benen. Uiteindelijk lukt het wel om er bij te blijven en komen we na ruim 3 uur weer terug op station Zeist/Driebergen waarna we in de parkeergarage wat eten, drinken, ons weer omkleden en na een half uurtje weer vertrekken. Was een heerlijke ochtend zo en een goede training ook al was het best pittig.

Naober(pad)

30 september 2020
Emmer-Compascuum


Noaber(pad).
(ontmoeting in Drenthe)

Noaber is een typisch Nedersaksisch woord en begrip.
Als je echt een uitgebreide uitleg wilt moet je het internet maar even raadplegen.
Sinds begin maart dit jaar woon ik in Drenthe, een provincie die onderdeel uitmaakt van het Nedersaksische taalgebied.
Vandaag ontdekte ik echter (pas) dat door dat gebied een lange-afstand-pad loopt dat de fraaie naam Noaberpad draagt.
Het blijkt te lopen van Bad Nieuweschans in Groningen naar Kleef in Duitsland.
Het loopt langs en over de Duitse grens van de provincies Groningen, Drenthe, Overijssel en Gelderland en doet daarmee zijn naam ook in die zin eer aan; Duitsland en Nederland zijn immers ook noabers.

Vandaag rond het middaguur was ik weer eens lekker aan het (hard-)lopen over een van de mooie fiets/wandelpaden die je hier in Oost-Drenthe in overvloed kunt vinden.
Wat schertst mijn verbazing als ik voor me ineens een bekende gestalte denk te zien wandelen.
Zal toch niet hè.
Jazeker wel.
Hè hallo.
Hé wat doe jij hier?
Kan ik beter aan jou vragen, want jij loopt hier in mijn achtertuin!
Een opmerking die ik enkele jaren daarvoor ook al eens maakte toen ik Robert (Hoek) met een groepje lopers tegenkwam bij de Reeuwijkse plassen.
Het zachte herfstweer liet gelukkig toe dat ik m’n loopje best even kon onderbreken voor deze toch wel bijzondere ontmoeting zo’n 210 kilometer van Schoonhoven.
Tja, om met Daniel Lohues te spreken:
‘Jij woont hier ver vandaan, zeggen ze elders in het land
Dan zeg ik, insgelijks, u ook, a’j ‘t zien van dizze kant’ (uit ‘Hier kom ik weg’).

Robert bleek het Noaberpad uit te wandelen.
Nadat ik aangegeven had welk kant hij het beste....maar dat wist ie zelf denk ik ook wel, besloot ik m’n route die dag wat aan te passen.
Een langere duurloop waarbij ik Robert zijn route later nogmaals zou kruisen.
Het oorspronkelijke gekozen tempo was wat aan de hoge kant, maar als ik eenmaal een tempo gekozen heb kan ik altijd slecht omschakelen.
Dus Robert, later op de dag had ik op de bank toch even een wegzakkertje.

We spreken nog steeds geen woord Drents, ondanks dat we al jaren fan zijn van de genoemde Drentse troubadour.
Dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat één dag na de sleuteloverdracht Nederland in lockdown ging.
Een probleem is het niet, want niemand fronst hier ook maar even de wenkbrauwen als men in (hoog?) Nederlands wordt aangesproken.
Dit niet in de laatste plaats omdat er inmiddels aardig wat randstedelingen naar deze kant getrokken zijn.
Wees maar niet bang, ik ga hier geen pleidooi houden voor het leven in het mooie Drenthe.
Oké de belangrijkste kernwoorden zijn ruimte, rust en betaalbare woningen.
En natuurlijk zijn er hier ook heus wel wat probleempjes, maar zaken als Corona en de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan zijn natuurlijk niet specifiek streekgebonden.
Puur informatief, we zitten hier zo’n 13 meter boven NAP, maar dit terzijde.
Kortom, we wonen hier prima naar ons zin.
En je hebt hier natuurlijk noaberschap.

Groetjes uit Emmer-Compascuum (wordt tegenwoordig trouwens bijna altijd als kuum uitgesprokenen en niet meer zoals vroeger - toen was geluk nog heel gewoon - als kuu-um),

Nico en Marja van den Heuvel.

Trail by the Sea

20 september 2020
Renesse


Vandaag had ik het plan om met de duurloopgroep mee te gaan, Ina zou de Trail by the Sea gaan lopen in Renesse, ik had me daar niet voor ingeschreven en hij zit al vol. Ze geven best veel zon en warm weer op en Ina baalt er al van, ook dat ze dan alleen naar Zeeland moet. Ze komt met het plan dat ik dan op haar startnummer ga lopen en dat ze dan zelf gaat fietsen. Dat is wel een goed idee. Lopen is voor mij toch leuker dan fietsen en het beloofd met dat vele zand ook zwaar te worden, dat lukt bij mij beter dan bij Ina.
Na mijn moeder verzorgd te hebben gaan we op pad en zijn rond 10.30 in Renesse. We laden de fiets van Ina uit en Ina gaat op pad, een leuke ronde daar in de ruime regio en ook de Zeelandbrug gaat over gefietst worden.
Ik moet nog 1,5 kilometer lopen naar de start en heb de straat in maps ingegeven. Ik kom met veel andere lopers aan bij een camping maar die blijkt dood te lopen. We moeten helemaal terug en de tijd begint zelfs krap te worden. Mijn starttijd is 11.09 uur met startnummer 47. Om 11.00 starten de eerste 15 lopers en daana iedere 3 minuten weer 15 lopers. Ik kom toch nog net op tijd en kan nog even naar het toilet waarna ik nog 2 minuten over heb. Bij mij liep een jongen met startnummer 1, die was echt te laat en mocht gelijk weg om de anderen te proberen in te halen.
In het startvak staan we ruim uit elkaar met 15 lopers. Twee lopers vragen aan elkaar waar ze vandaag komen en zegt er één dat hij uit Bergambacht komt. Jeetje, wat een toeval, het blijkt Jan de Boer te zijn, ik ken hem niet, maar hij mij wel. Jan is wat minder snel dan ik en blijft achter me. Na de start gaan de snellere mannen er al vandoor, ik ben middenmotor in deze groep.
In het begin is het allemaal goed te doen, maar daarna beginnen de duinen, het mulle zand, dan het strand op waar we goed kunnen lopen al zakken we wel iets weg, maar het zwaarste stuk moet nog komen.
Vanaf het strand moeten we door et mulle zand de duinen in waar we de ene na de andere zandheuvel moeten beklimmen en dat met de volle zn op het hoofd. Niets voor mij, al gaat het nog best redelijk.
Na de zandmassa's ga ik eerste even zitten op het gras en trek mijn schoenen uit om de hoeveelheid zand eruit te schudden. Ook even op adem komen na het zware geploeter is niet verkeerd.
Nu gaan we via veel bossen weer terug naar Renesse en kom ik warempel Ina's collega Marieke Baas tegen die daar met haar partner aan het wandelen is in de ossen, wat een toeval. Ik stop niet, zeg even gedag en ga verder. We finishen op een andere plaats dan dat we zijn gestart, ik kom binnen in 2.20.11 , de speaker roept om, daar hebben we nummer 47 en dan is het stil. Hij kijkt me aan en ik zeg, ik lijk er niet op. Mijn naam Ina op het startnummer en op zijn lijst kloppen natuurlijk niet bij de loper. Ik geef mijn eigen naam door bij de organisatie waarna ik navraag doe naar het grote parkeerterrein waar we de auto neer hebben gezet.
Hier tegenover ligt een groot terrein zegt de man waaraan ik het heb gevraagd en laat dat nu precies het terrein zijn waar onze auto staat, top natuurlijk.
Ik ben best wel wat getekend door allemaal witte zoutvlekken op de kleding en in het gezicht en fris me even op en bel Ina dat ik binnen ben. Ina blijkt op slechts 4 kilometer afstand te zitten en komt er vrij snel aan waarna we weer op huis aan gaan. Onderweg doen we nog even een bakkie en genieten van weer een leuke dag samen op pad. Uiteindelijk blijk ik 86e van de 206 te zijn geworden, nog niet eens zo gek.Was een prima evenement op deze manier.


 

Zoeken



Website sponsors