Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Oliebollenloop Avantri

31 december 2017
Schoonhoven


Oudejaarsdag 2017, dan is het uiteraard Oliebollenloopdag.
Ik zou niet eens weten voor de hoeveelste keer ik ga lopen vandaag, zal zo rond de 20e keer zijn schat ik, maar Gerrit de Jong weet daar vast antwoord op.
Vandaag start ik zoals zo vaak op de langste afstand, die start het allerlaatste. Jammer is dat wel, omdat na binnenkomst de meeste andere lopers van de andere eerder gelopen races al lang en breed naar huis zijn gegaan. Voor de gezelligheid zou de 15 kilometer voor de 10 moeten starten, maar dat zal logistiek wellicht problemen geven.
Eerst met Ina nog even bij de start van haar dochter Kim op de 6,4 gekeken en ook Aad en Janet even aangemoedigd.
Ook nog even de finish bekeken van de 6,4 kilometer waarna het tijd is om ons om te gaan kleden voor onze 15 kilometer.
Ina loopt met broer Leo en ik loop mijn eigen race in de hoop de geringe voorsprong op André Pruissers van 20 punten in het klassement van avStart vast te houden.
Langzaam begint de vorm weer terug te komen blijkt na de Linschotenloop, maar of dat genoeg is ?
Bij de start valt het aantal deelnemers op de 15 wat tegen. Wellicht zit dat in het weer of in de afstand, dat weet ik niet. Het was op de 6,4 en vooral op de 10 kilometer wel erg druk.
Al vanaf de start geheel mijn eigen race gelopen. Een groepje van avStart met André Pruissers, Mirjam Tuls en haar broer Vincent en nog meer bekenden loopt voor me. We hebben al meteen wind tegen en het regent, ideale omstandigheden voor mij en ik ben in mijn element. Ik haal het groepje in en denk daarvan verlost te zijn, maar niets is minder waar. Het groepje blijft achter me hangen en Mirjam en André halen me zelfs weer in.
Voor Bergambacht haal ik hen opnieuw in en noteer op de 5 kilometer 23.52 , wederom een tempo rond de 4.45 net als in het begin in Linschoten.
In Bergambacht is het geen zacht regentje meer maar begint het serieus te plenzen. Het is niet koud en dus ook geen koud water, maar alle lopers raken doorweekt en soppen in de schoenen.
Langs de Provincialeweg richting Stolwijk gaat er nog een schepje bovenop en regent het nog harder. Bij de drankpost heb ik medelijden met Els en Jan Meerhof die het weer trotseren om ons van een drankje te voorzien, petje af voor hen.
Bij de drankpost haal ik Hans Rietveld in. André Pruissers was naast me komen lopen maar liet zich weer terugzakken naar de groep van avStart, daar heb ik dus geen last meer van denk ik dan.
Ik kan het tempo goed volhouden, we hebben dan ook wel wind mee van Stolwijk over de Schoonouwenseweg naar Vlist.
Als we bij de 10 kilometer zijn die ik afleg in 47.38 komt ineens André Pruissers me voorbij stuiven. Hij vraagt wat ik ga doen. Gewoon zo doorlopen is mijn antwoord. Ik begin toch flink last van mijn rechter achillespees te krijgen en ben ook niet meer in staat om veel te versnellen. Dit tempo is het, sneller lukt dan even niet meer. André gaat er vandoor en met lede ogen zie ik de afstand snel groter worden. Daar gaat mijn voorsprong van 20 punten.
Na 12 kilometer verschijnt er een grimas op mijn gezicht. In de verte zie ik André Pruissers lopen, dat gat lijkt niet meer zo héél snel groter te worden, maar de pijn in de achillespees en rechter kuit begint wel fors toe te nemen. Nog maar 3 kilometer, even volhouden.
Als we bij de molen in Bonrepas zijn na 14 kilometer geeft mijn klokje 1.06.49 aan, een kleine achterstand op het tempo van 4.45 per kilometer. Met alles wat ik in me heb probeer ik nog iets te versnellen. Als we de brug overgaan naar de Opweg zie ik ineens Janet staan die me aan staat te moedigen. Top, ineens gaat het weer iets beter. Nog even iets aanzetten en dan de finish in 1.11.09 , een tijd waar ik dik tevreden mee ben en die achteraf nog goed genoeg bleek om André Pruissers 12 punten voor te blijven. Missie geslaagd dus.
Eerst even wat kletsen bij de finish, maar het is te koud om op Ina te wachten. Ze loopt met haar broer en laat dus nog even op zich wachten. Ik begeef me snel naar het huis van Ina en neem daar een lekkere douche. Als ik beneden ben is Ina er ook, haar broer is al snel gestopt. Hij was niet fit en met dit weer zag hij dat niet zo zitten, daardoor was Ina toch sneller dan verwacht en had ik achteraf ook wel graag met haar gelopen, maar helaas.
Na een douche van Ina snel nog even naar de school toe, maar zoals al verwacht was er door de laatste start van de dag van de 15 kilometer niet veel meer te beleven in de kantine. Bijna iedereen was al naar huis.
Nog even wat gekletst met Aad, daarna de aanwezigen even een fijne jaarwisseling gewenst en dan naar huis.
Het was weer een heerlijke loop. Deze keer met "Cor weer"

Linschotenloop

23 december 2017
Linschoten


Na een aantal marathons in korte tijd toch wat last gekregen van mijn lichaam. De achillespees en kuit rechts deden even niet wat ik wilde. Een paar weken niet of nauwelijks gelopen en nu maar weer eens gaan proberen. Het moet maar weer.

Vandaag staat de Linschotenloop op het programma. Ik had me hiervoor al ingeschreven samen met vriendin Ina. Maatjes Aad en Janet zijn niet van de partij. Ik ben benieuwd of er nog meer Avantrianen zullen zijn, ik heb er helemaal niemand over gehoord.

Vlakbij de start woont een collega van Ina waar we ons even melden, Ina wil hem even gedag zeggen. Hij is even naar de kapper en zijn vrouw geeft aan dat we ons daar om kunnen kleden en even op hem kunnen wachten. Dat is een super idee, het is daar niet dringen en we kunnen dan ook onze spullen daar laten staan. Vlak voor de start begeven we ons naar het startpunt en sluiten netjes achteraan. In eerste instantie zouden we samen gaan lopen, maar daar wil Ina niets van weten. Ze wil zelf lekker met muziek gaan lopen en heeft dan toch weinig met haar omgeving en ze wil dat ik mijn eigen race moet gaan lopen. Zo gaan we het dan maar doen.
Vooraf besluit ik weg te gaan op 1.45 uur, je moet ergens op weg gaan, al is dat best wel snel. Het is lekker fris weer, dat is in mijn voordeel.
Vlak na de start zie ik Jos Koeleman langs de kant staan. Ina is snel gestart en is me voor, ik zit even klem tussen wat achterblijvers.
Mijn doel is een tempo van 5 minuten per kilometer, maar al meteen gaat het sneller, misschien wel TE SNEL.
De eerste 5 kilometer gaan in 24.01 wat al een voorsprong van een minuut zou zijn op de 1.45 , maar dat ga ik nooit volhouden. Onderweg haal ik John van der Linden in die haas is voor een andere loper. Ook haal ik onderweg Pieter van Rossum in, toch nog een Avantriaan.
Ik loop een grote groep lopers van Start voorbij met André Pruissers, Mirjam Tuls, Ton Nobel en nog een aantal. We zien je zo wel terug roepen ze, al zal ik proberen om het niet zover te laten komen.
De 10 kilometer gaat in 48.09 , nog steeds ongeveer hetzelfde TE SNELLE tempo, maar al bijna 2 minuten voorsprong op het schema van 1.45 en nog steeds geen drankpost. Dit is toch wel een minpuntje, de eerste drankpost duurt veel te lang.
Bij 11 kilometer is eindelijk de drankpost en zie ik Ilona van Vliet wandelen, ze roept dat ze last heeft van steken in haar zij. Ik had haar niet voor me verwacht, maar ze loopt dus erg goed, maar hopen dat ze zo weer verder kan.
Na 15 kilometer kom ik door in 1.12.12 , nog steeds hetzelfde tempo, al merk ik al wel dat het steeds meer moeite kost om dit tempo te blijven lopen.
Bij 16 kilometer de tweede en laatste drankpost. Hier neem ik even de tijd en besluit het tempo los te laten. De kuiten lopen vol en ook de achillespees gaat steeds meer zeer doen.
De tijden zitten nu ruim boven de 5 minuten per kilometer, maar ik heb marge genoeg om onder de 1.45 uit te komen.
Op zo'n 2 kilometer voor de finish komt John van der Linden met zijn maatje me weer voorbij. Ik ken hun nettotijd niet, het zou zo maar kunnen dat ze netto nog achter me zitten en dat blijkt ook zo te zijn.
Moe maar voldaan kom ik over de streep in 1.41.59 , wauw, dik tevreden.
Snel even naar de sporthal en mijn shirt ophalen zodat ik wat droogs aan kan trekken. Ik zie ook Susanne van Rees die aan het masseren is. We praten even kort en ik ga naar buiten, naar de finish, zodat ik Ina binnen kan zien komen.
Ik schat Ina in rond de 2 uur, ze loopt super de laatste tijd. Ik wacht en zie dat de klok al dik over de twee uur is en begin het koud te krijgen. Het zal toch niet zo zijn dat ik haar heb gemist toen ik in de sporthal was? Oei, geen Ina. Ze zal toch niet al naar haar collega zijn teruggegaan. Dan daar maar even kijken, je weet het nooit. Als ik daar aankom is Ina er nog niet, maar Ina laat niet lang op zich wachten. Ze was binnen gekomen in ruim 2.03 uur, maar dat kwam door een sanitaire stop. Onderweg aangebeld bij iemand om even naar het toilet te gaan maar die was net bezet, daardoor iets langer wachten, anders was ze zeker binnen de 2 uur binnen gekomen.
Ina ziet mijn shirt en gaat nog even terug naar de sporthal om het te halen terwijl ik onder de douche ga bij haar collega. Super geregeld op deze manier.
Dit was dag 1 van een aantal dagen vrij ivm de Kerst, heerlijk.

Trail in Appelscha

13 januari 2018
Appelscha


Een berichtje uit het hoge noorden, zo hoog zitten we eigenlijk niet eens hoor....
Op 13-1 weer eens een prachtige trail gelopen, georganiseerd door Run Forest Run, die heel veel brengt in deze omgeving. Goed geregeld, goed georganiseerd en fijne sfeer. En vooral: wat ik van te voren niet heb kunnen bedenken: de prachtigste natuur!
Een paar jaar geleden eens voor de gein meegedaan in Schoorl, later enthousiast geworden voor trails, had ik me eerst ingeschreven voor de 26 km.
Ivm darmbezwaren heb ik vlak voor de start deze afstand om kunnen zetten naar de 15 km. Ik was lang niet de enige! Er was aangekondigd dat je, buiten alle diepe modder en later mul zand een lang stuk van wel 2 km zou hebben waar je ruim knie diep door het water moest... die combinatie leek mij niet wijs.
Dat bleek ook toen ik na een anderhalve km toch gebruik moest maken van de bosjes, in het bos.
Enfin: wat een schitterende trail: veel bos, met stukken zuigende natte modder, over de hei, over zandduinen, en weer bos: een sprookje!
Vooral met de mistflarden kon je zo elfjes en trollen verwachten die je verwonderd aankeken...
Perfect de route aangeduid, op 1 klein puntje na, maar dat mag de pret niet drukken, vriendelijke en open sfeer, onderweg elkaar waarschuwen, helpen en aanmoedigen.
Wie zei er ook al weer dat noorderlingen stug zouden zijn? We hebben tot nu toe allen maar vriendelijkheid en aardigheid meegemaakt.
Met de rem erop heerlijk stabiel kunnen lopen en geëindigd als 19e dame in 1:32:00
Tevreden! Omgekleed bij de auto en de loopmaten bij de finish opgewacht.
Volgende uitdaging: de 25km in Apeldoorn!
Prestatie is nog vacant zag ik ...
Lieve groet van Peer en Bea uit tijdelijk Leek, inmiddels is de bouw van onze woonark gestart en verwachten we rond week 26 weer te verhuizen, dan naar Meerstad, gemeente Groningen. Doei!

Oliebollenloop 2017

31 december 2017
Schoonhoven


Op de valreep van het oude jaar toch nog even een wedstrijdje. Gewoon, omdat het kan, en omdat het moet van de weegschaal. Heeft deze laatste de afgelopen kerstdagen met een frons in zijn voorhoofd zijn mond dicht gehouden, kon hij zijn verontwaardiging toch niet helemaal verbergen. Gek hoe dat werkt. Het is maar anderhalve kilo, maar tijdens het 10 km rondje van vorige week voelde ik me zo vadsig! We hebben dan ook maar ingeschreven voor de langste afstand vandaag, 15 km. Dat stond uiteindelijk ook ongeveer op het schema. Twee vliegen in één klap. Drie als je de oliebol die we bij de finish krijgen in plaats van een medaille meetelt. Het heet tenslotte niet voor niets de Oliebollenloop.

En zo stappen we nog één keer dit jaar in de routine van opstaan, pannenkoeken eten, hardloopkleding aantrekken, daar over twijfelen, toch maar een ander shirt want het is 12 graden, en naar een wedstrijd rijden. Schoonhoven vandaag. En omdat het oudjaar is haal ik eerst nog even een zak... oliebollen, heel goed!, wachten we op Marco die mee wil rijden en pikken we onderweg Herman op die ook mee rijdt. In de sportzaal van het evenement krijgen we onze startnummers en ontmoeten we een handjevol overige RMD-ers.

Harold vraagt wat ik ga doen vandaag, en legt daarmee de vinger op de zere plek. Januari staat bol van halve marathons dus ik wil mezelf heel houden, bovendien is het geen moment om te knallen en heb ik daar ook niet zo’n zin in. Aan de andere kant heb ik nog een open vinkje te zetten op de 15 km. Ik wilde bij de Bruggenloop onder normale omstandigheden proberen onder de 1:20 te lopen, maar er waren geen normale omstandigheden en uiteindelijk ging hij helemaal niet door. Dus wat te doen? In mijn diepe ziel weet ik dat ik het wil proberen, maar mijn voorzichtige uitspraak is die van: ‘Ik kijk wel hoe het loopt.’

We starten om 12:20. Er is regen voorspeld maar het is gelukkig droog, dus muziek aan en gaan voor een rondje door de polder. Het pad is wat aan de smalle kant en ik heb wat moeite om voorbij een paar mannen te gaan maar uiteindelijk vind ik een gaatje. Te hard, te snel, ik weet het, maar ik moet mijn adrenaline kwijt. Het duurt even voordat ik het 1 km bordje zie en ik ben ietwat verbaasd. 1 km pas? Ik had verder verwacht. Zo voelt het in elk geval wel. Het waait behoorlijk in de polder, en we lopen er pal tegen in. ‘Een goede training voor Egmond over twee weken’, denk ik bij mezelf.

Net als ik denk dat het best wel zwaar is gaat het ook nog regenen, en niet zo’n beetje ook. Het komt met bakken uit de hemel zetten, alsof iemand de sluizen opengezet heeft, en binnen no time ben ik helemaal doorweekt. Het te grote thermoshirt van Frank dat ik onder mijn gewone shirt draagt voelt als een stel natte handdoeken op mijn buik en mijn armen. Zandvoort 2015 is er niks bij, de enige keer dat ik ook een wedstrijd in de zeikregen heb gelopen, maar toen stond er niet zo veel wind. De regen slaat in mijn ogen en doet gewoon zeer. En tot overmaat van ramp ben ik te snel voor de achterhoede maar net niet snel genoeg voor de voorhoede en loop ik helemaal alleen en onbeschermd tegen de wind in te beuken, daarbij niet in staat om de vieze plassen te ontwijken. Nat tot in mijn naad zullen we maar zeggen.

‘Wat een kloteloop’, schiet er door mij heen. ‘Wie had het onzalige idee om te gaan lopen vandaag? Oh ja, dat was ik zelf!’ Heel even overweeg ik uit te stappen, maar ja, ik ben nu toch al nat. Zwaar chagrijnig loop ik door over het pad waar geen eind aan lijkt te komen. Gelukkig heb ik Metallica in mijn oren. Ik had verwacht dat we na 2-3 km wel naar rechts zouden gaan, maar niets is minder waar. Pas na 5,5 km zie ik de lopers voor mij eindelijk afbuigen.

Daar wordt de wereld een klein beetje beter. Het is opgehouden met regenen en ik heb de wind nu in de rug. Hij duwt me naar voren, soms wat opzij en op een enkel moment tilt hij me op om me een paar meter verderop weer neer te zetten. ‘Fijn’, zou je denken, maar ik blijf chagrijnig. ‘Kom op zeg, zo kan ik toch niet lopen!’ Het enige voordeel is dat mijn chagrijn ook mijn vastberadenheid voedt om door te blijven lopen. Twee kilometer verder hebben we een suf heen en weertje van honderd meter. We zijn inmiddels over de helft en ook de drankpost met zowaar warm water heb ik dan al gepasseerd. Maar ik merk dat mijn spieren koud zijn, mijn billen doen zeer en ik heb een hoop energie verloren in de eerste 5 km.

Ik haak even aan bij Jeroen van de Rotterdam Running Crew, die heel lief een beetje inhoudt zodat ik bij hem kan komen, om me te hazen. Frank heb ik vlak daarvoor nog met de rest van de RMD-ers achter me gezien bij het heen en weertje. Ik beklaag mijn lot bij Jeroen en samen lopen we naar het 10 km punt. Dan komt er een sneller nummer en raak ik hem kwijt. We gaan nu aftellen, en dat hebben ze ook in de bordjes verwerkt. De 10 km is ‘nog maar 5 km’, en ik kijk op mijn klokje hoe ik er voor sta. Ondanks alles helemaal niet slecht. Ik heb nog 30 minuten voor mijn vinkje dus als ik 10 km per uur blijf lopen, en dat kan ik, haal ik het.

Als er tenminste geen gekke dingen gebeuren. Zoals opnieuw een hoek naar rechts en opnieuw zware tegenwind bij 12 km. Mijn humeur is wel iets beter geworden met de finish in het vooruitzicht, maar ik voel mijn spieren verstijven en mijn krachten afnemen. De Terminatorknop 2.0 zal het over moeten nemen.

En dan loopt daar ineens Marco Vink naast me om me te hazen, me uit de wind te houden en me door de laatste kilometers te trekken. Het helpt, ik probeer tempo te houden en ondanks dat dat niet helemaal 100% lukt, doe ik er in elk geval weer moeite voor. Hij waarschuwt me zelfs nog even voor de fotograaf en ik pers er nog een glimlach uit. ‘Voor Marco’, denk ik dan maar.

De laatste kilometer naar de finish ligt aan de Opweg. Opweg... ...naar de marathon. Hoe toepasselijk en poëtisch, zo op de laatste dag van wat tot nu toe mijn beste hardloopjaar ooit is geweest. Op alle afstanden een PR gelopen, zelfs vandaag nog. Om de hoek ligt de finish, de laatste 50 meter trek ik met mijn laatste krachten nog een sprintje om uiteindelijk een nettotijd van 1:15:43 te klokken. Dat vinkje bij de sub 1:20 kan ik dus ruimschoots zetten. Een vinkje dankzij Vink. Zonder de wind had ik misschien zelfs de sub 1:15 nog wel gehaald, maar dat is misschien iets voor 2018. Tenslotte moet je altijd iets te wensen overhouden.

We wachten nog even tot de rest binnen is, en ook Frank, die voorop loopt, zet een hele mooie tijd neer ondanks dat hij het als een training liep. Als iedereen er is dribbelen we gauw terug naar de sportzaal om het natte spul uit te doen. Het is ietwat behelpen want we hadden niet op deze regen gerekend en dus eigenlijk geen droge kleren bij ons. Ik moet het doen met een vest over mijn natte BH, mijn Anitajasje, en een oude veel te grote maar wel korte sportbroek die toevallig nog in mijn tas zat over mijn blote billen. Ach, niemand die het weet. Een drankje en een oliebol later rijden we weer naar huis voor een bad en de voorbereidingen voor oudejaarsavond. Ik kan meer dan tevreden 2017 afsluiten.

Meer lezen? www.opwegnaardemarathon.com

'T is voor niks loop

26 november 2017
Geldrop


Na de marathon van vorige week in Abcoude staat er nu wederom een marathon op het programma, nummer 10 of verder al dit jaar. Nog nooit zo snel na elkaar een marathon gelopen. Na het moeizame einde van vorige week toch wel wat huiverig voor deze marathon. Maar zien of het gaat lukken. Het is bijna allemaal onverhard in Geldrop en een geweldig mooie omgeving.
Maatje Aad heeft af moeten haken. Een marathon is voor hem nu gewoon te ver en Aad loopt dan liever de Loetcross.
Ik ga samen met Ina op pad. Ina zou aanvankelijk de halve marathon lopen maar wil vandaag de 30 kilometer gaan proberen.
Het is heerlijk weer vandaag, droog en rond de 6 graden. Kan niet mooier.
We vertrekken even voor 8 uur en arriveren net over 9 uur in Geldrop.
Ik kom al meteen Leo Boeckestein tegen, ook zie ik Martin Rath en Ab Buitendijk. Martin loopt de halve marathon, Ab loopt ook de hele marathon.
Ik start samen met Ina en we lopen de eerste ruim twee kilometer samen. De tijden gaan rond de 5.30 per kilometer, dat tempo bevalt prima.
Ik neem afscheid van Ina die rechtdoor loopt en sla linksaf. Het gaat best lekker en ik loop de kilometers iets sneller dan de eerste twee kilometer. In de verte zie ik langzaam Ab Buitendijk dichterbij komen. Hij is sneller gestart maar nu loop ik iets sneller. Na een kilometer of 13 ben ik bij Ab. Ab haakt even aan en wil weten wat mijn plan is vandaag. De eerste helft gemiddeld in 5.30 , daarna het tempo laten zakken naar 6 minuten per kilometer.
Het gaat vandaag echt wonderbaarlijk goed. Het plan om gemiddeld tot de halve marathon 5.30 te blijven lopen gaat overboord. Het gaat zo lekker dat ik maar besluit om dat tempo door te trekken. Dat gaat goed tot aan de 30 kilometer, zodat ik nu zelfs op een schema zit om onder de 4 uur binnen te komen al moet het zwaardere deel nog komen. We krijgen nu stukken zand en heel veel heuveltjes. Ik laat het tempo bewust wat zakken naar 6 minuten of iets daarboven om de benen wat te sparen. Het blijft nog steeds fantastisch gaan en ik hoef niet eens voluit te gaan om netjes binnen de 4 uur binnen te gaan komen. In de slotkilometer lopen we weer door Geldrop en zie ik Ina staan met haar telefoon in de aanslag om een foto te maken. Ik finish uiteindelijk in 3.57.42 en ben nog steeds super fit. Niet hoeven wandelen dit keer, een zwaarder parcours dan vorige week en dat een week na een marathon. Ik snap niets van mijn lichaam, maar ik ben er deze keer wel erg blij mee.
Ina heeft ook super gelopen en liep 3.04 op de 30 kilometer. Door twee sanitaire stops zat haar tijd boven de 3 uur, anders had ze er net onder gezeten. Ina is een heel stuk sneller geworden de laatste maanden.
Ab Buitendijk komt binnen in ruim 4.02 en had verwacht me in te halen, maar ik had net nog wat meer over.
De 't is voor niks loop is een loop die daadwerkelijk ook helemaal niets kost, je maakt zelfs nog kans op een prijsje op je startnummer, maar daar viel deze keer niets op, ook bij Ina niet. Nu maar snel naar huis. Bij Ina wachten haar dochters en bij mij wacht Richard. Het was weer een heerlijke dag vandaag. De volgende loop is de Bruggenloop in Rotterdam op 10 december



 

Zoeken



Website sponsors