Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Peizermade Marathon

20 september 2017
Groningen


Deze week zowaar een hele week vrij. Een uitgelezen moment om te kijken of er ergens wat te lopen is. Zowaar een marathon zie ik, de Peizermade marathon in Groningen.
Aantal deelnemers maximaal 20 staat er. Is erg kleinschalig en dus snel erbij zijn om me in te schrijven. Zodra de inschrijving mogelijk is achter de PC en ja hoor, ik heb startnummer 1.
Zoveel haast had ik niet hoeven te hebben, want de 20 werd achteraf niet eens gehaald. Ingeschreven stonden er 18 en één loper kwam niet opdagen.
Er staan ook twee Duitsers tussen de deelnemers, een internationale loop derhalve.

De start is vandaag om 11.00 uur en ik ga om 7.45 uur weg, dan heb ik tijd genoeg. Het is 2 uur en een kwartier rijden, dan heb ik nog een uurtje over als ik er ben.
Ik zet de TomTom op Groningen en Paterswoldseweg, dat kan niet missen dan.
De reis verloopt voorspoedig, de TomTom brengt me netjes bij de Paterswoldseweg. Er stond echter geen huisnummer bij. En nu ? De weg volgen, dan komt het vanzelf goed.............dacht ik, maar de weg is opgebroken en we krijgen een omleiding. Waar zit ik nu en hoe kom ik op de juiste locatie. Ik maak wat rondjes maar kom er niet uit. Nog maar eens op internet zoeken met de telefoon. Kruising Paterswoldseweg en Groningerweg. Op de grens van Groningen en Eelderwolde. Nu kom ik inderdaad in de buurt, maar helemaal kom ik er niet uit. Nog een keer internet raadplegen en er staat via de aanrijroute nog bij Kaapse Baan te Haren intikken in de TomTom. Nu kom ik er. Ja hoor, het parkeerterrein, maar geen lopers te zien. Ik ga een beachclub binnen aan de Hoornse Plas waar de start plaats zou vinden. Ben ik hier goed ? Ja hoor, de start is hier, er was net ook al een andere loper. Dat is gek denk ik, over een kwartier is de start al en er is geen loper te zien. Ik vertrouw het niet, stap weer in de auto en ga een stukje verderop en ja hoor, op een andere parkeerplaats zie ik de lopers staan.
Even ALLE DEELNEMERS een hand gegeven en snel om gaan kleden. Als ik nog bezig ben lopen de lopers allemaal weg richting de startlocatie. Als ik klaar ben volg ik hen op een drafje en ben nog juist op tijd bij de start. Daar spreekt een loper me aan en zegt. Hoi Cor, ken je me nog ? Ik ken de loper niet meer, maar hij blijkt met mij samen over de finish te zijn gekomen bij de halve marathon in Hattemerbroek zo'n 20 jaar geleden. Ik kan veel onthouden, maar dit was er niet één van, kennelijk heeft het bij deze Frans Scheuneman indruk gemaakt destijds. We praten even wat net voordat we starten.

Startnummer 1 schept verplichtingen, uiteraard ben je dan zwaar favoriet tussen dit geweld van toplopers als Sjoerd Slaaf met 930 marathons, Hans Buis met 612 marathons, Lex de Boer met 528 marathons en ikzelf met 117 marathons.
Het aantal marathons is niet helemaal waar, ze houden in het klassement de marathons bij en alles wat verder is. In mijn geval 17 ultralopen verder dan een marathon en 100 marathons waarvan er 1 niet telt, dat was de Over de IJssel marathon bij Deventer, daar was geen tijdregistratie. Ik heb hem wel gelopen, maar hij staat niet in het klassement, derhalve sta ik nog op 99 marathons en is vandaag de 100e marathon.
Na de start lopen we een kilometer naar een gele auto, daarvoor staat een tafel met drankjes, ontbijtkoek, tucjes, chocolade, cola, water, banaan, energiedrank en nog meer. Ook staat er een houten rek met daarin 20 genummerde drinkbekers. Mijn beker is uiteraard 1 vanwege mijn startnummer als hebben we geen nummers gekregen om te dragen.

Vanaf de drankpost lopen we nu 7 rondjes van iets minder dan 6 kilometer zodat we uiteindelijk precies 42,195 kilometer af zullen gaan leggen.
Ik ken het rondje nog niet en besluit niet te snel van start te gaan en eerst anderen voor te laten die me de weg kunnen wijzen al stond de route met pijlen duidelijk op de weg.
De eerste 2 kilometer loop ik met een paar lopers op kop, daarna ontstaat achter ons een gat en blijven we met 3 lopers op kop over.
Het is heerlijk weer om te lopen en ik voel me prima.
Mijn doel vandaag is een tijd onder de 4 uur, dat is al weer meer dan 3 jaar geleden. De vorm lijkt goed en ook het weer speelt mee. Ik wil weg gaan in een tempo van 5.30 en dat vlak zien te lopen, maar dat gaat helemaal mis.
De eerste kilometer gaat nog in 5.33, maar daarna ga ik steeds sneller met 5.16 , 5.09 en dan zelfs 5.01 en 5.03 , dat ga ik natuurlijk nooit volhouden. De nummer 1, Nico Maijer loopt langzaam weg en ik blijf samen over met Freddie Bouma uit Steenwijk. Hij heeft zich wat terug laten zakken naar mijn positie en wil graag samen lopen, is gezelliger dan alleen.
Ik heb daar geen bezwaar tegen, maar merk wel dat we veel te snel gaan.
Ondanks dat we te snel gaan gaat het best wel goed. er staat een lekker windje en het is flink bewolkt. Onderweg hier naartoe diverse buitjes gehad, maar nu is het droog.
De eerste 5 kilometer gaan in 26.01 wat 27.30 had moeten zijn, de 10 in 51.35 , gemiddeld nog sneller, 15 in 1.17.14, de halve marathon in 1.48.14 , dat gaat veel te snel. Ik geef dat ook bij Freddie aan. Dat geeft niet, ik zal de stukken tegen wind voor je lopen, dan kun jij je wat sparen. Zo deden we het dan ook, maar het tempo ging niet omlaag, kilometers net boven de 5 minuten. Langzaam werd ik gesloopt en ik liet het gebeuren. Deze Freddie loopt wel erg makkelijk. Wat loop jij eigenlijk op de marathon vraag ik hem. Ik ben geen veelloper zoals jullie zegt hij, ik heb 16 marathons gelopen en wil voor goede tijden gaan. Dit is een training, maar de vorige marathon ging in 3.08
Geen wonder dat het bij hem zo makkelijk gaat en bij mij nu moeizamer, dit is geen graadmeter voor mij.
De 25 kilometer gaat in 2.09.01 , de 30 in 2.35.15 , nog twee rondjes te gaan. Ik ben kapot en wil nu echt terug in tempo.
Freddie geeft het stuk tegenwind weer het tempo aan en ik blijf nog heel even bij hem, als we weer wind mee hebben gaat hij er vandoor, even weer zijn eigen tempo lopen, want dit langzame tempo voelt niet lekker bij hem.
De 35 gaan in 3.03.48 en het gaat niet meer. Ik ben blij om weer wat te eten en te drinken bij de drankpost. Een tijd onder de 4 uur gaat nog een hele klus worden, de benen willen niet meer. Het is strompelen nu, ook stukjes wandelen om de stijve kuiten weer wat soepeltjes te krijgen. Hert gaat moeizamer en moeizamer. De laatste 6 kilometers zitten allemaal boven de 7 minuten per kilometer, maar een tijd onder de 4 uur komt uiteindelijk net niet in gevaar. De eindtijd is 3.55.35 , eindelijk weer eens onder de 4 uur en dik tevreden. Vooruit had ik getekend voor deze tijd, maar de manier waarop was net goed.
Ik bleek mijn startnummer ere te hebben aangedaan, ik werd net aan eerste in de leeftijdscategorie M50 , mijn naaste belager kwam net na mij binnen stormen, dat had geen kilometer langer moeten duren.
Onderweg had ik een hoopje dat ik Peer en Bea of één van hen zou zien, maar helaas.
Weer aangekomen op de parkeerplaats zie ik een pontkaart van de pont Schoonhoven tussen de ruitenwisser zitten. Die kan er heen nooit onder hebben gezeten met de regen, het kaartje was ook droog.
Ah, Peer of Bea is hier geweest en hebben dat achter gelaten. Ze zijn toch geweest, top.
Ik bel Bea op, maar krijg geen gehoor, maar later belt ze terug en vraagt of ik nog steeds van plan ben om naar Leek te komen. Natuurlijk zeg ik, de route staat net in de TomTom.
Het is nog 19,6 kilometer en dat verloopt prima.
Het is een warm welkom en heerlijk om ze weer te zien, nu in hun omgeving. Bea geeft aan dat ik lekker bij hen moet gaan douchen, wat ik dan ook graag doe en ik mag zelfs mee blijven eten. Ik bel Richard dat ik niet mee eet en dat het wel eens laat zou kunnen worden. Het eten is lekker, witlof met krieltjes, eieren en rookvlees, dat gaat er goed in. Daarna nog gezellig kletsen onder het genot van twee bakjes koffie waarna Bea me er uit schopt. Je moet nog naar huis, het is 2 uur en een kwartier rijden. Ze heeft gelijk en we nemen afscheid. Ze wonen daar prachtig, een nieuw huis in een mooie natuurlijke omgeving. Heerlijk.
Nu snel naar huis, maar dat valt niet mee. De mensen van de wegen hebben besloten dat er maar eens flink aan de weg moet worden gewerkt. Op de A28 is het raak en moet ik de snelweg af en een stuk om rijden en binnendoor, dat kost me een kwartier. Bij de A27 is het nog gekker en moeten we een flink eind om rijden. Uiteindelijk kom ik pas om 21.50 uur thuis, al heb ik Richard wel laten weten dat ik later zou komen. Nog net op tijd om Feyenoord te zien winnen in de beker van Den Haag.
Wat was dit een heerlijke vrije dag, zeker voor herhaling vatbaar.

Jungfrau marathon

09 september 2017
Interlaken, Zwitserland



Interlaken, 9-9-2017
Virus

De Jungfrau marathon, tja, de Jungfrau, er is al zo veel over gezegd en geschreven de laatste 2 decennia. Nu het voor de 25e keer wordt dit mooie evenement georganiseerd en doe dit jaar voor de 10e keer mee! Nu echt voor de laatste keer.
Stimulators vanaf begin deze eeuw zijn Piet en Aria Wuijster. Zij zeiden destijds: moet je ook doen, dit is leuk joh! Wat is hier nou zo leuk aan dacht ik toen, een berg op rennen en een flut-tijd lopen. Maar sinds mijn eerste deelname in 2001 heb ik het bergloop virus te pakken en ben het daarna niet meer kwijtgeraakt.
In deze editie wil ik binnen de 5 uur finishen, moet mogelijk zijn. De weersverwachtingen voor D-day zijn duidelijk: bewolkt en veel regen. De eerste dagen van de (vakantie)week op hoogtestage geweest met Piet en Aria om aan de hoogte te wennen. Vervolgens taperen, stapelen en rusten. Van dat laatste kwam weinig terecht, stapelen was daarentegen geen enkel probleem! Op woensdag is de groep compleet als ook Peter en Astrid, Harald en Tiny en Argen en Reggy arriveren. Van de 10 gaan er 9 van start, Reggy is per slot van rekening al jaren onze vaste begeleider. Aria besluit in de laatste dagen door een lichamelijk ongemak alleen de laatste (zwaarste) 12km te lopen vanaf Wengen bij het 30km-punt. De anderen hebben er zin in en zijn er klaar voor. Deze marathon telt 1830 stijgingsmeters en gaat van Interlaken (570m) via Boningen, Wilderswil, Zweilutschinen, Lauterbrunnen (810m), Wengen (1285m), Wixi en Eigergletcher (2320m) naar Kleine Scheidegg op 2100m. hoogte. De grote dag breekt aan, het is nog droog, de atleten gespannen. Dit jaar doen er in verband met het jubileum 5000 atleten mee en er wordt gestart met blockstarts, dat wil zeggen: vanaf 8.30uur zullen er elke 5 minuten 1000 atleten starten, de snelsten eerst. Nadat het Zwitsers volkslied is gespeeld start ik met Piet en Harald in block 3 om 8.40 uur. Het begint te miezeren. Eindelijk mogen we! De eerste 10 km zijn vrijwel vlak en gaan voortvarend en kom door in ruim 49 minuten. De eerste klimmetjes breken aan en zonder kleerscheuren kom ik redelijk fris aan in Lauterbrunnen na 20km. wedstrijd waar Reggy en Aria mij aanmoedigen. Tussentijd: 1.50 uur. Het regent licht. Na een slinger in het dal door Lauterbrunnen staat de “muur van Wengen” ons te wachten, een steile klim van ca. 3 km. met vele haarspeldbochten, vanaf hier is het direct wandelen geblazen, hardlopen heeft geen zin, het kost veel energie en gaat niet sneller. Ondertussen klinkt het alom bekende “The Wall” van Pink Floyd uit de speakers, een kippenvelmoment! Het klimmen gaat goed. Aangekomen in Wengen bij het 30km punt voel ik mij nog redelijk fris en kom door in 2.55 uur. Het regent harder, maar het voelt heerlijk fris. Direct na Wengen volgt er tussen km 31 en 34 nog enkele pittige kilometers.
De benen voelen goed en heb zin in de laatste 10 km. Het parcours vlakt vanaf hier wat af en hardlopen wordt afgewisseld met wandelen. Normaal heb je hier een fantastisch uitzicht op de vierduizenders de Eiger, Monch en de Jungfrau, maar vandaag is het grijs en nat en verschuilen de bergen zich achter een dik pak mist en bewolking, heeft ook zijn charmes! Boven de boomgrens komen we aan bij Wixi op 38km en begin de benen nu toch wel te voelen, maar er volgt nog een zeer steile slotklim naar Eigergletcher, hier is het druk, eigenlijk iets te druk. Ik verspeel gelukkig niet veel tijd. Wil graag binnen 5 uur finishen. Wandelen is het enige wat op dit bergpad mogelijk is, er zijn stappen van soms wel 60cm hoog nodig om omhoog te komen, stenen zijn glad en het is modderig. Dit is een heroïsche marathon! Voel wat steekjes in de liezen, maar zo kort voor de finish geef ik niet op! Nog een laatste klim op de bergkam “de morane” in de regen en vervolgens nog ruim een kilometer (voornamelijk) afdalen richting finish. Een euforisch gevoel overvalt mij en ga juichend over de finish! Blij dat ik er ben! Blij met de eindtijd van 4.50.57! En blij dat het goed is gegaan! Ik neem na de finish een biertje en ontvang het felbegeerde finisher shirt! Na een heerlijk warme douche wacht ik op de anderen en verneem dat de overige Avantrianen het gelukkig ook goed hebben gedaan. Harald (hoe ouder hoe sneller) heeft 5.37 genoteerd en lichtgewicht berggeit Hetty loopt tijdens haar 8e Jungfrau 5.42, toptijden! Vervolgens finished reisleider en ervaringsdeskundige Piet (18e deelname!) in 6 uur, proficiat! Daarna volgen Astrid (een dag niet gelachen een dag niet geleefd) in 6.20 en Spaanse furie Argen noteert in haar 11e Jungfrau een tijd van 6.22 , gefeliciteerd! Tenslotte loopt diesel Peter deze keer de marathon keurig uit: 6.33 , super! Debutante(!) Tiny wordt er bij Wixi (38km) uitgehaald wegens slechte weersomstandigheden. Wel 5.42 uur gelopen en je best gedaan! Wat een doorzettingsvermogen! Ook Aria heeft ook haar 12km goed doorstaan, Top!
Vooraf kijk je er letterlijk als een berg tegenop, maar na afloop voel je je, zeker als alles goed is gegaan een trotse loper met weer een mooie ervaring rijker!
Na de terugreis per trein naar ons hotel “Alpenblick”, hoe kan het ook anders, hebben we vol overgave getoast op de goede afloop! We maken al weer plannen voor volgend jaar, maar de Jungfrau marathon, nee, dit was echt de laatste keer.
Maar volgens mij heb ik dit al eens eerder gezegd…. het virus blijft.

We kunnen terugkijken op een mooie week waarin we veel plezier hebben gehad en trots mogen zijn op de geleverde prestaties!

Met sportieve groet,
Wim van der Heiden

Ridaloop

10 september 2017
Lekkerkerk


Na de super geslaagde Goudse Singelloop van afgelopen vrijdag waar ik mijzelf verbaasde met mijn snelheid stond er vandaag weer een wedstrijd op het programma, de Ridaloop in Lekkerkerk over 8,7 kilometer, iets verder dus dan de 7 kilometer bij de Singelloop.
De Ridaloop is vernoemd naar Rida, trainster van 1 van de groepen op zondagmorgen in de Loet.
Het is een vreemde afstand, 8,7 kilometer, ook niet echt een mooie loop, maar de aanwezigheid van de vele bekenden maakt het toch tot een leuk evenement. Er stonden 61 lopers aan de start, 38 mannen en 23 vrouwen.
Het is best aardig weer, wel zonnig, maar ook een heerlijke straffe wind, helaas niet de regen van vrijdagavond, maar we gaan het zien.
De loop is gratis. Je ontvangt onder de Hooiberg een startnummer van de halve natuurmarathon die we ook weer in moeten leveren samen met de bijgeleverde speldjes.
Vanaf de Hooiberg wandelen we met alle lopers naar de rotonde in Lekkerkerk. Net voorbij de rotonde op de B-weg is de start. Mels vd Ruit geeft eerst zijn speech en vraagt aan de lopers of niet iedereen gelijk weg wil gaan na de finish omdat de langzamere lopers het ook leuk zullen vinden om binnen gehaald te worden.
Ik start een beetje in de middenmoot, geen idee hoe mijn benen zich houden vandaag. Ze voelen nog wat stram van vrijdag, maar verder nergens last van. We lopen richting Bergambacht, net voor de Kwakels gaan we het fietstunneltje onderdoor en dan via de Loet weer terug naar de Hooiberg.

Mels telt af en bij 0 schieten de favorieten er al meteen vandoor onder aanvoering van Cornelis Verboom en Robert Hofman. We hebben wind mee en ook ik schiet daardoor veel te snel weg. De eerste kilometer gaat in 4.11 , bizar snel, te snel.
Ik loop samen met Arjen Mulder die normaal ver voor me zit, voor me loopt Maarten van Erkel, die is ook veel sneller. Arie Visser loopt niet eens zover voor me, wat aangeeft dat ik te snel loop. Kilometer 2 gaat wat beter in 4.21 , 3 in 4.19 en 4 in 4.28 , een beetje beter tempo. Het is nu over met de wind mee. Ik loop nog steeds met Arjen Mulder, Maarten van Erkel zit een stukje achter ons en merk dat ik me best goed voel ondanks de Singelloop. We gaan nu de tunnel in die blank blijkt te staan. Even op de tenen door de plassen huppend en daarna het klimmetje de tunnel uit zorgt er wel voor dat we even uit ons ritme zijn.
Arjen was er vandoor gegaan, maar de tunnel nekte hem wat en ik kon hem weer achterhalen. Kilometer 5 gaat in 4.25 en ik loop weer naast Arjen. Zijn ademhaling is zwaar, hij loopt te hijgen als een postpaard en ik merk dat ik fitter ben. We hebben nu flink tegenwind en de kilometertijden lopen dan ook op. Kilometer 6 gaat in 4.31 en Maarten van Erkel komt langszij. Arjen moet eraf en ik probeer Maarten bij te houden, maar dat lukt maar heel even, dan moet ik passen. Kilometer 7 gaat wederom in 4.31
Het valt me allemaal super mee. Ik loop iets langzamer, maar dat is ook logisch met de wind pal tegen, maar echt op een hoop ga ik niet. Het gaatje met Maarten groeit niet meer, ik kom zelfs weer iets dichterbij, maar het gat is te groot. Kilometer 8 gaat in 4.30 , nog maar 700 meter, die gaan in 2.56 , de eindtijd komt uit op 38.11 , sneller dan mijn plan van 40 minuten. Ik lijk echt in bloedvorm. Nu maar zien dat ik heel blijf als mijn favoriete herfst en winter er aan komen. Bij de finish nog even gewacht op de andere lopers en daarna als een speer naar Avantri om nog een bakkie te doen met mijn maatjes. Toen ik bij de kantine kwam waren de meesten al weg, alleen Aad en Mandy waren er nog. Wel gezellig nog een tijdje kunnen kletsen en een bakkie gedaan. Het was toch weer een geslaagde ochtend.

Goudse Singelloop

08 september 2017
Gouda


Vanavond staat na jaren weer eens de Goudse Singelloop op het programma.
Het is bijna een voorrecht om daar te lopen, want je komt daar niet zomaar tussen. Zodra de inschrijving open gaat is de loop al binnen een kwartier volgeboekt. In die tijd ben ik nog aan het werk en kom er derhalve niet tussen.
Deze keer bood Robert Hoek me de kans om wel weer van de partij te zijn doordat hij als partner van hoofdsponsor De Goudse Verzekeringen met de Onderlingen een team in kon schrijven.
Robert zelf is helaas fysiek nog lang niet wat hij is geweest en heeft veel problemen met zijn ademhaling, daardoor stonden we als team niet ingeschreven voor de 10 kilometer, maar voor de 7 kilometer. Dat betekent vroeg starten, al om 18.30 uur.
Ons team bestaat uit Koen, Ina, Robert, Cécile, Aad en ikzelf. Robert, Cécile en Koen rijden met de auto van Robert, Aad en Ina pikken mij op mijn werk op tussen 16.45 en 17.00 uur. Ik ben open tot 18.00 uur, maar mijn collega neemt het gelukkig over zodat ik toch op tijd kan zijn zonder en een "Cor start" van te moeten maken.
We zijn netjes op tijd bij het gebouw van de Goudse Verzekeringen waar we de auto in de parkeergarage kunnen zetten. Van daaruit kunnen we binnendoor het pand in en worden we al opgewacht met drinken, broodjes, repen chocolade, etc. Allemaal super voor elkaar.
We nemen een krentenbol met wat drinken en begeven ons dan naar beneden waar we ons om kunnen kleden in een prachtige ruimte. We zitten in het krachthonk met vele toestellen, lekkere douches, mooie kleedgelegenheid, het is daar super voor elkaar.
We hebben allemaal 2 shirtjes gekregen. Een fellere blauwe van de Goudse Singelloop en een paars shirt van de Goudse Verzekeringen waarvan wordt verwacht dat we daarin gaan lopen, wat we dan uiteraard ook doen.

Het mag dan geen "Cor start" zijn, het is zeker wel "Cor weer", heerlijk. Na al die benauwde avonden is het nu weer eens lekker om te rennen. Woensdag nog wezen trainen en gisteren 43 kilometer wezen fietsen wat ik nooit doe, dus de benen voelen een beetje slapjes, maar verder geen problemen, we gaan vlammen.
Ze maken nog een groepsfoto van ons bij de ingang van het pand, daarna wandelen we samen met Hans van Wurmond en zijn zoon Joey naar de Markt waar de start plaats zal vinden.
Er komen al kids aanrennen voor de kilometer en er staat al een volgende groep klaar voor een iets langere afstand.
We kletsen nog even wat en begeven ons dan naar het startvak. Het regent en sommige lopers klagen. Ook de speaker heeft het over bar weer en hopen dat het volgend jaar weer mooi weer mag zijn, maar zo hard regent het nu ook weer niet. Dit weer geeft wel mogelijkheden op een mooie tijd en zeker om lekker te lopen.
Het doel is dan ook om te trachten 4.30 per kilometer te gaan lopen, dan kom ik na 7 kilometer uit op 31.30
De anderen hebben er ook allemaal zin in. De snelheid van Koen ken ik niet. Robert heeft uiteraard niet meer de snelheid van weleer, maar het is al knap dat hij dit doet. Ina is een diesel en kan heel lang hetzelfde tempo lopen. Cécile ook, maar is sneller, die kan het ook lang volhouden. Aad is normaal zo'n beetje van mijn snelheid maar loopt al maanden te tobben met zijn voet en kuiten, maar hopen dat het zal gaan dan.

De eerste kilometer is moeizaam. Veel last van langzaam verkeer voor me en veel inhouden en dan weer versnellen, ook nog een beetje pap in de benen, al voel ik dat dit snel beter gaat. Vanaf de Kleiwegbrug is er meer ruimte en gaan we de Singels op, daar kan ik aanzetten en haal ik veel lopers in waaronder Hans en Joey. Het gaat heerlijk nu. Een goede temperatuur, af en toe ene spatje en een heerlijke wind. Bij het keerpunt op de singel tel ik dat mijn positie ergens tussen de 50 en 60 zit, maar daar zitten ook lopers van de 3,5 tussen die tegelijk met ons zijn gestart. Voor me zitten nauwelijks lopers met het paarse Goudse Verzekeringen shirt. Eens kijken of is die paar nog in kan halen. De benen voelen goed en ik kan lekker door blijven rennen in een tempo zelfs net onder de 4.30 , onderweg zie ik ook Ilona van Vliet nog staan, die zal de 10 gaan lopen.
Op de Singel zie ik ook Aad aan komen, dat ziet er ook nog goed uit, de anderen zie ik daar nog niet, die zitten achter Aad.
Na 3 kilometer lopen we op de Turfmarkt en zie ik Alexandra Lingen en Michiel Ren staan die me aanmoedigen, dat geeft toch een boost. Na de eerste ronde voelt het super en zit ik onder de 4.30 gemiddeld. Drinken doe ik niet bij de drankpost, ik gooi wel een beker water over mijn hoofd.
Na is de Kleiweg bijna leeg. Wel wat supporters die de regen trotseren, maar ik kan nu goed doorlopen. Veel lopers zijn na 1 ronde gestopt voor de 3,5 kilometer waardoor het parcours vrij is.
Ik haal nu ook lopers in die toch wat te snel zijn gestart en het moeilijk hebben, vooral het stuk tegenwind op de Singel breekt lopers op, dan merk ik dat ik als krachtloper toch in het voordeel ben.
Ik haal voor zover ik kan zien het laatste paarse shirtje in, verder zie ik er niet één meer voor me, maar op het stuk wind mee op de Singel komt deze jonge knul me weer voorbij stieren of ik stil sta, maar even later is het tempo er weer uit en haal ik hem weer in. Op de Turfmarkt haalt deze jongen me nogmaals in, maar dan is de pijp leeg en haal ik hem in na nog even te versnellen. Ik maak er toch een soort eindsprint van en kom uiteindelijk binnen in 30.10 , een geweldig mooie tijd in een tempo van 4.20 per kilometer. De eerste kilometer in de drukte heeft me wat tijd gekost, anders was ik wellicht nog onder het half uur gekomen.

Nu even wachten op de anderen. Waar blijft Aad. Ik zie Hans en Joey binnen komen, maar geen Aad. Hij zal toch geen last hebben gehad van zijn voet of kuit en uit zijn gestapt ?
Daar is Koen, Cécile, een kapotte Robert, maar wel super gedaan en ook nog in een nette tijd en ook Ina in een mooie tijd, maar geen Aad. Dat is balen. We wachten met z'n vijven nog even.
Inmiddels komen Daphne Lamboo en haar vriend Frank Verkerk bij ons staan, geweldig om ze weer even te zien. Ze hebben ook de 7 gelopen en voor Frank was dit de eerste wedstrijd, super gedaan. Ik spreek Alexandra ook nog even aan de andere kant van het hek, ze gaat starten voor de 10 kilometer.
We wandelen nu naar het gebouw van De Goudse Verzekeringen terug en treffen daar Aad. Hij heeft ons lopen zoeken en is toch wel degelijk binnen gekomen op de 7 gelukkig. Wel last van zijn kuit gekregen een kilometer voor de finish, maar verder wel over de finish gekomen net na Hans en Joey waar hij aanvankelijk net voor zat. Gelukkig maar. In het voorbijgaan pik ik nog een mars mee voor het geval ik trek begin te krijgen, die stond nog op me te wachten en wilde ik voor het lopen niet nemen.

Nu lekker douchen en dan naar het buffet dat door de Goudse Verzekeringen is geregeld voor hun partners, Robert dus oa.
Het is gezellig zo met elkaar en het eten is heerlijk. Nog maar een keer opscheppen en wat te drinken halen.
We blijven een paar uur gezellig hangen en bekijken de foto's die al verschijnen van de loop waarop we veelvuldig te zien zijn en waarbij we iedere keer juichen als we onszelf zien, is leuk.
Na een heerlijke einde middag/avond brengt Aad me weer op mijn werk en pik ik mijn auto weer op.
De vorm is goed, wellicht zondag ook de Ridaloop in Lekkerkerk nog gaan doen, die is 8,7 kilometer.

Wisenttrail

03 september 2017
Ugchelen


Vandaag staat er eindelijk weer eens een echte trail op het programma, de Wisenttrail in Ugchelen bij Apeldoorn. Een echte trail over de Veluwe, een prachtige omgeving.
Aad, Janet en ik hebben nog meer maatjes enthousiast gekregen en sommigen hadden hem zelf ook al op het lijstje staan zodat het percentage Avantrianen best goed genoemd mag worden.
Michel loopt de 54 kilometer, Harald de 34, op de 18 start ikzelf samen met Ina (voormalig lid), Tiny, Bea, Aad en Janet en op de 10 kilometer start Carla.
De starttijden liggen helaas nogal ver uit elkaar. Michel start het eerste, Harald volgt dan om 11.30 uur, de 18 start om 12.15 uur en de 10 kilometer zelfs pas om 15.15 uur.

Ik pik Ina en Aad thuis op, Janet bij Linquenda waarna we even na 10 uur vertrekken. De reis gaat voorspoedig. Wel moeten we de auto een flink eind van de start parkeren zodat we een stuk moeten wandelen. We zijn nog net op tijd om de start van Harald te zien, ook zie ik Ronald Tertoolen uit Vlaardingen starten op de 34.
We hebben alle tijd, praten wat met Melania die we daar tegenkomen met haar vriend, ook Bea en Peer zijn er. Geweldig om hen hier te zien. Bea loopt ook de 18. Leuk om met elkaar te lopen.
Het is een gezellige bedoening rondom de start. Diverse tenten, koopjes, hapjes, etc.
Startnummer ophalen in de kerk, bidon vullen voor onderweg, me omkleden, nog even naar het toilet. Voeding neem ik deze keer niet mee, met 18 is dat goed te doen.
Netjes op tijd staan we aan de start. Bea, Aad, Janet en ik wat voorin, Tiny en Ina wat achterin.
Het startschot klinkt en we gaan op pad. Eerst krijgen we een stuk asfalt, dat is dan ook bijna het enige stuk, de rest is onverhard.
Ons tempo is prima, zelfs iets onder de 6 minuten per kilometer.
Ik ben benieuwd hoe het met mijn kneuzenmaatjes Aad en Janet zal gaan. Het is niet voor niets dat we onszelf soms kneuzen noemen, één van ons is de laatste tijd uitgeschakeld zodat we zelden met z'n drieën kunnen lopen, maar vandaag lukt dat wel, al is Aad verre van fit. Aad heeft last van de rechter kuit, zijn linker enkel en heeft een conditionele achterstand. Ik ben reuze benieuwd. Voor Janet is 18 kilometer ver zat. Tiny is in training voor de Jungfrau marathon, dan is dit een prima training nog. Ina loopt als training voor de trail op Schiermonnikoog en Bea gaat gewoon genieten net als ik. We genieten allemaal van het trailen, heerlijk door de mooie natuur.

We lopen heerlijk onze kilometers door de natuur en ik baal een beetje dat de kilometers zo snel voorbij gaan. Achttien kilometers zijn zo om.
Na een kilometer of 8 kijk ik ineens een beetje twijfelachtig om me heen. Mijn startnumnmer !!! Ik ben het vergeten om te doen, het zit nog in mijn tas. Wat stom zeg, daar zit ook mijn chip op zodat ze me nu niet kunnen registreren, lekker handig. Oelewapper !
Stoppen is geen optie, ik spreek met Aad en Janet af dat we na de finish nog even terug zullen lopen om opnieuw te finishen.
Bij de enige drankpost net voor de 9 kilometer zien we Bea ook aan komen rennen, ze zit vlak achter Aad, Janet en mij, ze loopt super. Aad en Janet lopen nog super.
Er volgt nu een heerlijk traildeel met smalle bospaadjes over vele kleine heuveltjes met toch best korte pittige klimmetjes, dat blijkt voor Aad en Janet veel kracht te kosten, maar ondanks dat slaan we ons er prima doorheen. Op zo'n 4 kilometer voor de streep is de pijp bij Aad een beetje leeg en moet hij even gas terug nemen. Is ook niet zo gek na zo'n gebrekkige voorbereiding met blessures. Even overleg nu. Ik geef aan dat het misschien handig is om vooruit te rennen, snel mijn startnummer op te halen en dan Aad en Janet

 weer tegemoet te rennen. Zo gaan we het doen en ik ga er vandoor. De kilometertijden zitten net boven de 5 minuten en ik haal héél veel lopers in. Peer kijkt verwonderd als ik alleen aan kom rennen en roep dat ik zo weer terug ga. Ik kom over de finish in een tijd ergens in de 1.47 uur , net onder de 6 minuten per kilometer gemiddeld.
Snel mijn startnummer opzoeken nu, opspelden en als een speer terug. Maar hopen dat ze nog niet binnen zijn. Ik hoef niet ver te rennen, ik zie Aad, Janet en ook Bea aan komen rennen. Ik wacht ze op en met z'n vieren rennen we naar de finish. Nu met startnummer op over de finish, dan sta ik in de uitslag.
Is dat wel zo ? Je hebt toch geen starttijd ? Ja, dat is natuurlijk zo, stom, niet aan gedacht. Alle moeite voor niets dan ? Ik blijk inderdaad niet in de einduitslag te staan in onze 1.51.20 , misschien dat mijn mailtje straks helpt om dit alsnog voor elkaar te krijgen.
Bij de finish staan winegums, chips, drinken, koekjes, een soort taart, voldoende drinken, bananen, sinaasappel, het is allemaal goed geregeld.
Ik begeef me naar de stand om met mijn startnummer een leuk oranje shirt te krijgen van de Wisenttrail, maar dat lukt ook nog niet. Ik was te laat met inschrijven, ruim 10 minuten. Ik heb destijds een mail gestuurd die in de loop van de dag pas werd gelezen. Ze hadden toen de shirts al besteld. Nee mijnheer, pas als er shirts over blijven is er één voor u beschikbaar. Kom straks maar terug.
Dat is ook weer balen.
Nu snel mijn fototoestel pakken om foto's van Tiny, Melania en Ina te maken. Peer staat al op de uitkijk, ze zijn er nog niet.
Ik ga op een leuk punt staan en kijk iedere keer naar de lopers die eraan komen of één van hen al in aantocht is.
Ik sta te turen en ineens loopt Tiny me voorbij en zegt gedag. Jeetje zeg, nu Tiny nog gemist ook, ze liep in een groepje en liep wat verscholen achter andere lopers. Het zit vandaag niet mee. Wat rest is een foto van de zij- en achterkant dan maar.
De volgende die komt is Melania. Haar vriend loopt er pal voor, die heb ik op de foto, maar ook Melania kan ik alleen maar van achteren fotograferen. Vrij snel daarna komt Ina, die loopt alleen en kan ik wel fotograferen, al blijkt die foto weer bewogen. Hij gaat lekker zo. Nog even op een drafje naar de finish en nog een foto van Ina gemaakt, maar die is nog erger bewogen.
Bij de finish allemaal gezellig met elkaar gekletst en wachten op Harald, die komt toch nog aardig fris binnen. Ook een heerlijke training voor de Jungfrau marathon dan.
Nu even vragen of er een mogelijkheid is voor het shirt. Een man voor me vraagt om zijn shirt. Een M mijnheer staat op de lijst. Kan ik ook een S krijgen ? De man krijgt een S. Ik leg mijn situatie nog een keer uit waarna de dame bij de shirts vraagt welke maat ik zou willen. Een M roep ik en ik krijg het shirt van de man die net voor me was. Toch nog een meevallertje dan.
Om 15.15 uur is het aan Carla om te starten voor haar eerste trail, de 10 kilometer. Eerst is er nog een minuut stilte vanwege het overlijden van een dame van de organisatie. Alle lopers van de 10 staan stil en zijn stil net als het publiek, maar onderwijl komen er lopers op allerlei afstanden binnen en één dame schreeuwt héél erg hard. Jeetje zeg, wat zijn jullie allemaal stil. Ze zal zichzelf achteraf wel voor haar hoofd hebben geslagen, de schreeuwen waren niet te missen.
Janet loopt even een stukje met Carla mee.Super dat Carla dit doet.
We willen met elkaar nog wat gaan drinken, maar daar is hier geen gelegenheid voor, we besluiten naar een Van der Valk motel/restaurant te gaan even verderop. Eerst weer een stuk wandelen naar de auto.
We rijden naar Van der Valk en als we parkeren komen er net diverse bussen aan en staan de mensen breeduit op de trappen voor het restaurant en staat alles vast. Dit gaan we niet doen roepen er een paar, dan maar een wegrestaurant opzoeken. Harald en Tiny zouden ook komen. Dan maar even een appje sturen en aangeven dat wij doorrijden. Inmiddels is Michel ook binnen gekomen horen we via een berichtje. Hij heeft het geweldig gehad, maar was best pittig. Harald en Tiny sturen een berichtje dat het best wel mee is gevallen met de drukte bij Van der Valk, maar wij waren bij een BP gestopt voor een bakkie, was ook gezellig. Carla hebben we helaas ook niet binnen zien komen.
Nu verder op weg naar huis, nog wat oponthoud door de drukte maar om 18.00 uur eindelijk thuis na een heerlijke dag. Zeker snel voor herhaling vatbaar.



 

Zoeken



Website sponsors