Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Trail by the Sea

20 september 2020
Renesse


Vandaag had ik het plan om met de duurloopgroep mee te gaan, Ina zou de Trail by the Sea gaan lopen in Renesse, ik had me daar niet voor ingeschreven en hij zit al vol. Ze geven best veel zon en warm weer op en Ina baalt er al van, ook dat ze dan alleen naar Zeeland moet. Ze komt met het plan dat ik dan op haar startnummer ga lopen en dat ze dan zelf gaat fietsen. Dat is wel een goed idee. Lopen is voor mij toch leuker dan fietsen en het beloofd met dat vele zand ook zwaar te worden, dat lukt bij mij beter dan bij Ina.
Na mijn moeder verzorgd te hebben gaan we op pad en zijn rond 10.30 in Renesse. We laden de fiets van Ina uit en Ina gaat op pad, een leuke ronde daar in de ruime regio en ook de Zeelandbrug gaat over gefietst worden.
Ik moet nog 1,5 kilometer lopen naar de start en heb de straat in maps ingegeven. Ik kom met veel andere lopers aan bij een camping maar die blijkt dood te lopen. We moeten helemaal terug en de tijd begint zelfs krap te worden. Mijn starttijd is 11.09 uur met startnummer 47. Om 11.00 starten de eerste 15 lopers en daana iedere 3 minuten weer 15 lopers. Ik kom toch nog net op tijd en kan nog even naar het toilet waarna ik nog 2 minuten over heb. Bij mij liep een jongen met startnummer 1, die was echt te laat en mocht gelijk weg om de anderen te proberen in te halen.
In het startvak staan we ruim uit elkaar met 15 lopers. Twee lopers vragen aan elkaar waar ze vandaag komen en zegt er één dat hij uit Bergambacht komt. Jeetje, wat een toeval, het blijkt Jan de Boer te zijn, ik ken hem niet, maar hij mij wel. Jan is wat minder snel dan ik en blijft achter me. Na de start gaan de snellere mannen er al vandoor, ik ben middenmotor in deze groep.
In het begin is het allemaal goed te doen, maar daarna beginnen de duinen, het mulle zand, dan het strand op waar we goed kunnen lopen al zakken we wel iets weg, maar het zwaarste stuk moet nog komen.
Vanaf het strand moeten we door et mulle zand de duinen in waar we de ene na de andere zandheuvel moeten beklimmen en dat met de volle zn op het hoofd. Niets voor mij, al gaat het nog best redelijk.
Na de zandmassa's ga ik eerste even zitten op het gras en trek mijn schoenen uit om de hoeveelheid zand eruit te schudden. Ook even op adem komen na het zware geploeter is niet verkeerd.
Nu gaan we via veel bossen weer terug naar Renesse en kom ik warempel Ina's collega Marieke Baas tegen die daar met haar partner aan het wandelen is in de ossen, wat een toeval. Ik stop niet, zeg even gedag en ga verder. We finishen op een andere plaats dan dat we zijn gestart, ik kom binnen in 2.20.11 , de speaker roept om, daar hebben we nummer 47 en dan is het stil. Hij kijkt me aan en ik zeg, ik lijk er niet op. Mijn naam Ina op het startnummer en op zijn lijst kloppen natuurlijk niet bij de loper. Ik geef mijn eigen naam door bij de organisatie waarna ik navraag doe naar het grote parkeerterrein waar we de auto neer hebben gezet.
Hier tegenover ligt een groot terrein zegt de man waaraan ik het heb gevraagd en laat dat nu precies het terrein zijn waar onze auto staat, top natuurlijk.
Ik ben best wel wat getekend door allemaal witte zoutvlekken op de kleding en in het gezicht en fris me even op en bel Ina dat ik binnen ben. Ina blijkt op slechts 4 kilometer afstand te zitten en komt er vrij snel aan waarna we weer op huis aan gaan. Onderweg doen we nog even een bakkie en genieten van weer een leuke dag samen op pad. Uiteindelijk blijk ik 86e van de 206 te zijn geworden, nog niet eens zo gek.Was een prima evenement op deze manier.

Nazomerloop

06 september 2020
Schoonhoven


Vandaag staat er dan echt weer een evenement van Avantri op het programma, eindelijk. Het is de Nazomerloop.
Ondanks de corona is Avantri erin geslaagd om te voldoen aan de eisen die corona met zich meebrengt en de veiligheid van de lopers te garanderen.
Hoe moeten we dat zien?
Op zowel de 5 als de 10 kilometers mogen maximaal 100 lopers starten. Er is alleen voorinschrijving. Veel lopers schrijven zich in maar de maximale aantallen worden niet gehaald, de 10 is wel bijna vol met ruim 90 lopers, al blijkt niet iedereen die zich heeft ingeschreven ook daadwerkelijk te komen opdagen.
We starten met 3 lopers naast elkaar op de baan met gepaste afstand, anderhalve meter daarachter rij 2 met weer 3 lopers en zo verder. De lopers zijn ingedeeld op snelheid, de snelst opgegeven te verwachten tijden eerst.
Door deze start zullen de snelsten ook voorop blijven lopen en zijn er niet veel inhaalmomenten.
Het is leuk om iedereen weer eens te zien. Door de Corona en het "gedoe"met opgeven als je wilt gaan trainen, wachtlijsten, dan weer wel mogen en dan weer niet hoeft het van mij allemaal iet zo nodig meer en heb ik er niet zoveel zin meer in. Daardoor mis ik wel de gezelligheid voor zover die er nog is in deze tijd. Ik loop nu regelmatig een klein uurtje in Krimpen voorafgaande aan mijn spinninguurtje, al is dat maar een klein groepje. Daar krijg ik training van Hidde Demoed, de winnaar van de Nazomerloop.
Veel lopers blijken toch tijden op te hebben gegeven tussen de 45 en 50 minuten, daarin zien we toch wel een leuke strijd. Zelf heb ik opgegeven 45 minuten op de 10 kilometer, maar de zon schijnt weer eens bij de nazomerloop en mijn benen denken er dan over om maar minder snel te lopen. Het zit tussen mijn oren, dat is zeker, maar als de zon schijnt kak ik altijd in.
De eerste 2 kilometer liep ik nog in 4.30 per kilometer maar zodra De Hem opdoemde met daar ook de eerste drankpost moest ik het tempo laten lopen. Doel was wel om ruim onder de 50 minuten te lopen, als het kan onder de 47.30 , dat gaat nog wel een strijd worden.
Ik loop eigenlijk best wel constant en ruim onder de 5 minuten er kilometer maar kom niet op de 4.30 meer uit. Bij de finish blijk ik toch nog best een nette 46.30 te hebben gelopen waar ik best wel blij mee ben. Lang niet de opgegeven 45 minuten natuurlijk, maar met de zon ligt het bij mij altijd hoger helaas.
De opzet was super en alles lijkt goed te zijn gegaan. Een mooie manier om ook de Dijkloop zo te doen denk ik, de Oliebollenloop zal een heel ander verhaal worden.

Summertrail Marathon Veluwe

23 augustus 2020
Bergambacht


Vandaag staat er weer een leuk evenement op het programma, de Summertrail Marathon op de Veluwe. Ik heb me de afgelopen week nog ingeschreven en heb me erover verbaasd dat er ondanks corona nog plaats was.
Zaterdag voor het evenement belt de organisatie me op en geeft aan dat ze hebben besloten de marathon niet individueel te lopen, maar in duo's.
De opzet van de marathon was om iedere 5 kilometer opnieuw te starten met een etappe die afgelegd moet zijn in een half uur. Veel lopers zouden zeker op het einde problemen gaan krijgen om op de onverharde delen het half uur niet te halen op de 5 kilometer en daardoor te laat binnen komen. Zelf had ik ook een hard hoofd in of ik iedere keer dat tempo vast zou kunnen houden, zeker op de stukken met mul zand. Jammer dat het dus geen hele gaat worden, maar een halve is ook leuk, de andere helft leg je af op de fiets.
De marathon loopt van Apeldoorn naar Heerde, je steekt derhalve de hele Veluwe over. Zwaar maar wel genieten denk ik dan.
Ivm Corona gaat er geen bus van finishplaats Heerde bij de Schaapskooi naar de start in Kootwijk maar moeten we zelf zien bij de start te komen.
Ina en ik gaan op pad. Ina zet me af in Kootwijk waarna ik naar de start wandel die midden op de heide ligt, zelf rijdt Ina naar Oosterbeek om daar mee te doen aan een fietstocht. Ze kan starten tussen 9 e 11 uur, dus dat komt niet zo krap, wel zal ik aan het einde moeten wachten want Ina doet er veel langer over, maar dat is ook wel eens andersom, geen probleem dus.

Ik meld me bij de start en zie dat we maar met 25 lopers zijn, blijkt een kleinschalige loop te zijn, maar wel vreselijk leuk.
Mijn duoloper blijkt wat sneller te zijn dan ik, maar ondanks dat moet ik de zwaardere stukken lopen. De start voor de eerste etappe van 5 kilometer ligt midden op de heide bij Kootwijk bij een uitkijktoren en loopt vandaar door veelal mul zand naar het Noorden. Ik ben ruim op tijd binnen en we wachten op de andere 11 teams. Iedereen is op tijd en we starten met etappe 2, ik stap op de fiets. Schakelen gaat niet soepel met deze fiets en alles rammelt, maar hij doet het.
In het begin is het warm, maar ze geven wel buien op, ik ben benieuwd, ook voor Ina.
We lopen en fietsen netjes onze etappes en het is echt genieten van de mooie omgeving. Wel begint het steeds donkerder te worden, ik betwijfel of we het droog houden.
Als we uiteindelijk aankomen bij de Schaapskooi begint het te regenen.

Gezien de kleinschaligheid van het evenement verwacht ik na afloop niet veel, maar we ontvangen van de organisator een tas met versnaperingen zoals een mars, mini chocoladereepjes, een Belgische wafel, fruit, energiedrank, water, etc. Ook kregen we een leuke oorkonde met daarop de tijd en afgelegde afstand en zelfs onze naam erop. Erg leuk gedaan. Ik denk er over om volgend jaar weer mee te doen, ze organiseren deze al heel lang en ik heb er nooit van gehoord.
We nemen afscheid van elkaar. Ik bel Ina en zeg dat ik binnen ben. Ina heeft n de stroomregen gefietst en is het wel zat. Ze gaat de tocht een lus inkorten en komt er dan aan, maar dat kan nog wel 1,5 uur duren.
Het begint inmiddels te hozen en ik zoek beschutting bij horecagelegenheid De Schaapskooi. Ik heb geen geld bij me, heb honger en heb het koud. Ik eet veel dingen uit de gekregen tas op en begin op te knappen. Ik heb het behoorlijk koud en heb ook geen droge kleding bij me, die is bij Ina. Ik heb trek in een bak koffie en een patatje en vraag of ik later mag betalen. Geen probleem hoor, super geregeld, ik krijg de bestelling en geniet ervan. Inmiddels begin ik flink te klappertanden en het duurt nog wel even voordat Ina komt. uiteindelijk zou dat twee uur duren en was ik blij dat ik in kon stappen. Eerst snel even omkleden en dan de kachel voluit om te herstellen en onderweg nog genieten van een lekker bakkie. Ina heeft een mooie tocht gehad maar kreeg een lekke band en veel regen. Gelukkig hielp iemand haar met de band anders had ik nog langer moeten wachten.

Trail des Fantômes

14 augustus 2020
La Roche en Ardennes Belgë


Het is nog steeds Coronatijd, kwakkeltijd voor veel evenementen. Het ene na het andere leuke evenement wordt afgelast. Iedereen is bang voor maatregelen en durft evenementen niet door te laten gaan. Met een beetje goede wil en nadenken is er best wel wat mogelijk denk ik, maar of al die moeite voor de organisatie dan iets oplevert is een ander verhaal.
Sommige evenementen geven geld terug, andere laten de inschrijving staan tot volgend jaar en sommige evenementen geven niets terug of verplaatsen het. De hoop op de marathon van Rotterdam was er in april niet en ook in oktober niet en werd dan ook beide keren afgelast, wel staat Lopik nog op de kalender. Met 75 lopers daar is die kans wel groot dat we daar kunnen lopen.
Ik kijk nog maar eens in de trailkalender, afgelast, afgelast en hé, de Trail des Fantômes in België gaat door. Ze gaan de loop op 20 dagen organiseren met een maximum van 150 lopers per dag. Start vanaf 9 uur en je met om 18.00 uur binnen zijn. Hoe gaan ze dat dan doen? Ik ben benieuwd. Ik zeg het tegen na en die is meteen enthousiast. Welke datum is nog vrij. 14 augustus gaat het worden. Leuk, een paar dagen Ardennen.

We zijn terug van onze vakantie in Limburg waar we 10 dagen hebben genoten en voor ons zelf best veel hebben gedaan, lopen, wandelen, fietsen. Heerlijk. Stiefdochter Patricia was mee geweest en heeft ook genoten al is die niet zo actief als wij zijn. Patricia gaat ook mee naar de Ardennen. We hebben een goedkoop huisje kunnen vinden op zo'n 25 kilometer van de start, Patricia heeft daarvan de hele bovenverdieping en is daar erg blij mee. Een eigen badkamer, bed, douche, etc.
We moeten lopen op vrijdag de 14e maar vertrekken de 13e al naar België. Wat is de omgeving daar mooi. Dat Frans praten is even wennen maar Ina is daar gelukkig goed in.
Op vrijdagmorgen vertrekken we bijtijds naar de start. Met een mondkapje op melden we ons bij de organisatie in een café. We moeten nog een kilometer wandelen naar de start en zien daar een tijdmat en een startdoek , verder niemand. De meesten zijn al gestart vaaf 9 uur, het is nu 10.00 uur, er staan alleen twee lopers langs de kant die ook zo zullen gaan starten. Geen last met Cna of iets dergelijks. De route is super goed aangegeven met gele vierkante bordjes met zwarte pijlen, die zijn niet te missen.
Het is een pittig parcours met veel klimmetjes. We zijn allebei niet super uitgerust begonnen door veel klussen in huis, Ina met de perikelen rondom Corona op school en thuis les geven en veel regelen, zelf heb ik de zorg om mijn moeder, ook het klussen in huis en mijn bedrijf, maar we doen het rustig aan. We lopen veel langs de rivier de Ourthe wat mooie beelden geeft. Wel is het soms link om te lopen, veel rotsen bedekt met mos, glibberig, steile afdalingen en klimmetjes, soms met een touw om te klimmen of te dalen. Het is uitkijken maar ook genieten. We doen het eigenlijk een beetje te rustig aan. In dit tempo zijn we niet om 18.00 uur binnen. Bij de 14 kilometer is een splitsing, de 27 kilometer gaat rechtsaf, de marathon gaat links. Ina ziet de marathon niet zitten en slaat rechtsaf, ik ga links. We zien elkaar nu uren niet en we hopen dat alles goed gaat. Achteraf blijken we de laatste 10 kilometer weer hetzelfde parcours te lopen, alleen ik maak een extra lus van 15 kilometer die best heftig is. Uiteindelijk kom ik binnen na 7.15 uur en heb nog drie kwartier over. Ina staat me al op te wachten en heeft ook de auto al naar de finish gereden. We spreken ook nog wat Nederlanders die morgen gaan lopen en benieuwd zijn naar het parcours.
We rijden weer terug naar het café, ik stap uit, doe mijn mondkapje weer op en haal mijn medaille en shirt op, Ina had haar spullen al opgehaald. Ina had ook enorm genoten en was na 5.30 uur binnen. Dit is zeker voor herhaling vatbaar. Super leuk georganiseerd en blij dat we weer eens een loopje konden doen. Tijd is niet belangrijk.

UHT

22 maart 2020
Driebergen


Wat moeten we nu met die coronacrisis. Ik wil er echt even uit. Mijn moeder is ernstig ziek en ik zorg daar 3x per dag voor, zakelijk is het ook moeizaam, klanten blijbven thuis, de mensen met de campers gaan niet op vakantie en houden de campers in de stalling, de Dierenlotdag gaat niet door en sportief is het ook een drama. De marathon van Rotterdam gaat niet door, alle evenementen waarvoor we ons hadden ingeschreven verdwijnen één voor één van de kalender, ook de Alpe d'Huzes gaat niet door. Alle broodnodige verzetjes zijn er niet meer. Wat nu? We moeten er even uit. We besluiten de UHT eens te gaan lopen. Zelf heb ik die al diverse keren gedaan, maar Ina nog nooit.
Hoe gaan we het aanpakken? Ina heeft een leuk idee. We rijden naar station Rhenen, fietsen dan naar station Driebergen/Zeist, lopen dan de UHT naar Rhenen en halen daarna de fietsen weer op in Driebergen.m
Dat is inderdaad een leuk idee en goed uit te voeren, dat scheelt ook een treinrit waar de treinen wellicht wel of niet rijden ivm de coronacrisis.
De reis gaat voorspoedig, we parkeren de auto op de parkeerplaats bij station Rhenen waarna we op de fiets een mooie route volgen naar station Driebergen/Zeist. Het is mooi weer en van thuisblijven van mensen lijkt niet veel te merken, overal zien we wandelaars, hardlopers en fietsers. Wel lijken de meeste mensen zich te houden aan kleine aantallen, hoewel ik wel een paar keer een groepje wielrenners tegen kom, dat is dus niet de bedoeling.
Onderweg duikt er nog een mevrouw de berm in als we haar op de fiets ruim genoeg passeren, kennelijk is ze erg benauwd voor de corona, misschien had ze dan beter binnen kunnen blijven, maar dat is ook op ons zelf van toepassing natuurlijk.
Op station Driebergen/Zeist is niets te beleven, de fietsenstalling is bijna leeg en daar mag gratis gebruik van worden gemaakt. Even plassen, een foto maken bij de klok en we gaan op pad. De route staat in mijn GPS en het gaat allemaal voorspoedig. Onderweg is het veel slalommen om de vele wandelaars, fietsers en soms hardlopers te ontwijken en de benodigde afstand te houden. Het blijft een prachtig parcours langs Austerlitz, Maarn, Doorn, Leersum, de Utrechtse Heuvelrug, Amerongen, Elst en zo naar Rhenen. Ina geniet ervan en ik uiteraard ook. We hebben geen haast, maken een aantal stops, maken foto's, drinken goed en lopen lekker.
Na een kilometer of 20 hebben we een aanvaring met een dame die ons asociaal vindt. Ze loopt met haar man, 2 kinderen en 3 honden op een smal bospad, niet netjes achter elkaar, maar ze nemen de hele breedte in beslag. Wat nu? We lopen hard en besluiten ruim langs de groep door het gewas te rennen en ze zo voorbij te gaan, maar daar schrokken ze blijkbaar van. De afstand was groot genoeg, maar volgens de dame hadden we 3 meter afstand moeten houden en waren we asociaal, waar ze zelf met haar gezin met 4 man en een hond naast elkaar het hele pad in beslag nemen. Het zal allemaal wel, mensen zijn zichzelf niet, sommigen duiken we als ze iemand zien naderen, doen een sjaal voor hun mond of duiken de kant in. Waar gaat dit naartoe ? Voorzichtig zijn is logisch, maar zo panisch lijkt me ook niet nodig, blijf dan thuis en zoek de drukte niet op.
In Rhenen kiest Ina een iets kortere route, ze is er klaar mee, ik kies de route langs het water om de UHT netjes te volbrengen. Nog even een fopto van de klok op het perron en dan met de auto weer terug naar Driebergen om de fietsen op te halen.
We hebben ondanks alle sores toch genoten en zijn blij dat we weer eens iets hebben gedaan, al zal het alleen maar lastiger gaan worden.


 

Zoeken



Website sponsors